Whereas certain questions have arisen regarding the frontier of Afghanistan on
the side of India, and whereas both His Highness the Amir and the Government of
India are desirous of settling these questions by friendly understanding, and of
fixing the limit of their respective spheres of influence, so that for the
future there may be no difference of opinion on the subject between the allied
Governments, it is hereby agreed as follows:
1. The eastern and southern frontier of his Highness?s dominions, from Wakhan to
the Persian border, shall follow the line shown in the map attached to this
agreement.
2. The Government of India will at no time exercise interference in the
territories lying beyond this line on the side of Afghanistan, and His Highness
the Amir will at no time exercise interference in the territories lying beyond
this line on the side of India.
3. The British Government thus agrees to His Highness the Amir retaining Asmar
and the valley above it, as far as Chanak. His Highness agrees, on the other
hand, that he will at no time exercise interference in Swat, Bajaur, or Chitral,
including the Arnawai or Bashgal valley. The British Government also agrees to
leave to His Highness the Birmal tract as shown in the detailed map already
given to his Highness, who relinquishes his claim to the rest of the Waziri
country and Dawar. His Highness also relinquishes his claim to Chageh.
4. The frontier line will hereafter be laid down in detail and demarcated,
wherever this may be practicable and desirable, by joint British and Afghan
commissioners, whose object will be to arrive by mutual understanding at a
boundary which shall adhere with the greatest possible exactness to the line
shown in the map attached to this agreement, having due regard to the existing
local rights of villages adjoining the frontier.
5. With reference to the question of Chaman, the Amir withdraws his objection to
the new British cantonment and concedes to the British Governmeni the rights
purchased by him in the Sirkai Tilerai water. At this part of the frontier the
line will be drawn as follows:
From the crest of the Khwaja Amran range near the Psha Kotal, which remains in
British territory, the line will run in such a direction as to leave Murgha
Chaman and the Sharobo spring to Afghanistan, and to pass half-way between the
New Chaman Fort and the Afghan outpost known locally as Lashkar Dand. The line
will then pass half-way between the railway station and the hill known as the
Mian Baldak, and, turning south-wards, will rejoin the Khwaja Amran range,
leaving the Gwasha Post in British territory, and the road to Shorawak to the
west and south of Gwasha in Afghanistan. The British Government will not
exercise any interference within half a mile of the road.
6. The above articles of' agreement are regarded by the Government of India and
His Highness the Amir of Afghanistan as a full and satisfactory settlement of
all the principal differences of opinion which have arisen between them in
regard to the frontier; and both the Government of India and His Highness the
Amir undertake that any differences of detail, such as those which will have to
be considered hereafter by the officers appointed to demarcate the boundary
line, shall be settled in a friendly spirit, so as to remove for the future as
far as possible all causes of doubt and misunderstanding between the two
Governments.
7. Being fully satisfied of His Highness?s goodwill to the British Government,
and wishing to see Afghanistan independent and strong, the Government of India
will raise no objection to the purchase and import by His Highness of munitions
of war, and they will themselves grant him some help in this respect. Further,
in order to mark their sense of the friendly spirit in which His Highness the
Amir has entered into these negotiations, the Government of India undertake to
increase by the sum of six lakhs of rupees a year the subsidy of twelve lakhs
now granted to His Highness.
H. M. Durand,
Amir Abdur Rahman Khan.
Kabul, November 12, 1893
ژباړه : ډاکټر محمد حسن کاکړ
په داسي حال کي چي دهندوستان په خوا کي دافغانستان دسرحدي سيمي په هکله ځيني مسأ لي
رامنځ ته شوې،او په داسي حال کي دواړه والاحضرت امير او دهندوستان حکومت هيله من دي
چي دغه مسألي ددوستۍ په فهم او ددواړو دنفوذ دساحو دحد په ټاکلو سره حل کړي ،تر څو
په آينده کي ددغو متحدو حکومتونو تر منځ ددغي موضوع پر سر دنظر اختلاف نه وي ، په
دې وسيله په لاندې ډول سره موافقه وشوه.
۱/ دوالاحضرت دتوابعو ختيځه او سهيلي سيمه دي له واخان نه دپارس تر پولې پورې دي
هغه ليکه تعقيب کړي چې په هغې نقشي باندي ښودل شوۍ چې له دغه توافق ليک سره مله ده
.
۲/ دهندوستان حکومت به هيڅ وخت په هغو سيمو کې چې له دغي ليکي نه آخوا دافغانستان
په لور پرتې دې مداخله ونه کړې ،او والاحضرت امير به هيڅ وخت په هغو سيمو کې چې له
ليکې نه آخوادهندوستان په لور پرتي دې مداخله ونه کړي .
۳/ دبرتانيې حکومت په دې ډول موافقه کوې چې والاحضرت امير دي اسمار او تر چاناک
پوري پورته ساحه وساتي . له بلي خوا والاحضرت موافقه کوې چې دۍ په هيڅ وخت په سوات،
باجوړ يا په چترال کې دباشگل يا ارنوايي درې په شمول مداخله نه کوې .دبرتانيې حکومت
داسي هم موافقه کوې چې والاحضرت دي دبر مل سيمه ولرې کومه چي په هغه مفصلې نقشې کې
ښودل شوي چې والاحضرت ته لادمخه سپارل شوې ده،او والاحضرت دپاتې وزيرستان او د
داورپه هکله له خپلي ادعانه تيريږي ،په همدې ډول والاحضرت دچاغي په باب له خپلي
ادعانه اوړې .
۴ / دسرحدې سيمي ليکه به دافغان او برتانوي گډو کمشنرانو له خواله دې وروسته په
تفصيل سره وکاږله شي او حد بندي به شي په کوم ځاي کې چې دتطبيق وړ او مطلوب وي .
ددغو کمشنرانو مقصد به داوي چې دسرحد په ټاکلو کې متقابل فهم ته سره ورسېږي داسي چې
دغه ليکه دې تر نهايي امکان پوري دهغي نقشې له مخه وي چي له دغه توافق ليک سره مله
ده،په داسي حل کې چې ددغي سرحدي سيمي دگانډيوکليو دموجودو محلي حقوقو رعايت پوره
وشي .
۵/ دچمن دموضوع په ارتباط والاحضرت دبرتانوي نوي قشلې په هکله له خپل اعتراض نه
تېريږي او برتانوي حکومت ته دهغه حقوق پرېږدې چې دسرکې تايلري په اوبوکې يې په خپله
په بيه اخيستې و. دسرحدي سيمي له دغه ټکي نه به ليکه په لاندي ډول وکاږل شي .
دغه ليکه به پشا کوتل ته نژدې دخوجه امران غروله لوړي نه چي دبرتانيې په سيمه کې به
پاته کيږي ،په هغه لور کښله کيږي چې مرغه چمن او دشربو چينه به افغانستان ته پاته
کيږي اود نوي چمن چاوڼۍ او دافغان پوستي چې خلگ يې لشکر ډنډ بولي تر منځ نيمايي
پوري رسيږي . دغه ليکه به بيا دريل وي ستيشن اودهغي پوښتۍ تر منځ چې دميان بلاک په
نامه ياديږي ،تر نيمايي پوري رسيږي او په داسي حال کي چي دجنوب په لور به روانه وي
له خوجه امران غروسره به بيا يو ځاي کيږي .په دې ډول غوښه پوسته به دبرتانيې په
علاقه کې او دغوښي په جنوب او لويديځ کي دشوراواک سرک به افغانستان ته پرېږدي .
دبرتانيې حکومت به ددغه سړک تر نيم ميلي پورې مداخله نه کوې .
۶ / ددغه توافق ليک دغه پورته فقرې دهندوستان دحکومت اودافغانستان دوالاحضرت له خوا
دنظر ټول عمده اختلافات چې دسرحدي سيمي په باب ددوي تر منځ پيدا شوي وو ،دپوره او
قناعت ښوونکې فيصلې په ډول گڼل کيږي او دواړه دهندوستان حکومت اووالاحضرت په ذمه
اخلې چې جز ۀ ياتوپه باب ټول اختلاف لکه هغه چې له دي وروسته به دهغو منصبدارانو له
خوا پري غور کيږي چې دسرحدي خط دحد بندۍ دپاره ټاکل کيږي ،ددوستۍ په روحيې سره به
فيصله کيږي .ددي دپار چي تر هغو چې ممکنه وي ددواړو حکومتونو تر منځ دشکونواو غلط
فهميو سببو نه له منځه ولاړ شي .
۷ / دهندوستان حکومت چې دبرتانيې حکومت په نسبت دوالاحضرت له روغ نيتۍ نه په پوره
ډول ډاډ من شوۍ او غواړي افغانستان پياوړۍ او خپلواک وويني دوالاحضرت لخوادجنگي
لوازموپه رانيولواو واردولوباندي به اعتراض ونه کړې ،او دوي به په خپله دغه په هکله
خه مرسته ورسره وکړې .برسېره پردي ددې دپاره چې دوالاحضرت دهغي دوستانه روحيې نښه
وساتله شي چې په دغو مذاکراتو کې يې ښودلې دهندوستان حکومت ژمنه کوي چي په هغه
دولسو لکو کي شپږ لکه روپۍ زياتۍ راوستل شي چې والاحضرت ته هر کال دمالېي مرستي په
ډول ورکول کيږي .
هنري ماتمر ډيورنډدهندوستان دحکومت دباندنيو چارو وزير
امير عبدالرحمن خان دافغانستان او دهغه دتوابعوامير
کابل دنومبر 1893.12
